’s Middags hebben we een Tukul en een Villa bekeken. Peter heeft recht op een woning op de campus en zo konden we bekijken hoe ze er uit zagen. Er was nog geen Villa vrij maar de Tukul stond al wel leeg. We hoeven natuurlijk niet heel veel kamers, dus een Tukul zou groot genoeg zijn. Alleen staat net achter de Tukul die wij hebben gezien een heel groot flatgebouw van het ministerie van landbouw. Dat maakt de tuin zo donker en zonder uitzicht. Terwijl we hebben gezien bij Dirk dat er van de Tukul heel wat te maken is.
We bezochten de Villa van Ruth om een idee te krijgen, die had Peter namelijk nog niet gezien. Het is allemaal nog niet helemaal duidelijk en de verdeling ligt ook nogal gevoelig. Daarbij moet er hier en daar wat opgeknapt en dat gaat hier niet zo snel als in Nederland. Dus, wordt vervolgd.
’s Avonds zijn we met Loza en Richard gaan eten in de stad. Loza is Ethiopische en de assistente van Bruce, de directe baas van Peter. Bruce is maar 2 keer per maand hier in Addis, hij werkt verder vanaf het hoofdkantoor van ILRI in Nairobi. Loza heeft zo veel voor ons gedaan. Ze heeft Peter zijn schema gemaakt voor wie hij zou ontmoeten en met wie hij zou gaan eten. Maar ook voor mij had ze een heel schema gemaakt. Zo kwam het dat we bij Dirk hebben gegeten en dat ik Ruth heb ontmoet. En Dirk had weer het contact gelegd met Woutje. Het is hier echt wie kent wie en daar vooral gebruik van maken. Richard is een Duitser die de baan van Peter had. Peter had al eerder met Richard gewerkt en samen gereist.
’s Avonds zijn we met Loza en Richard gaan eten in de stad. Loza is Ethiopische en de assistente van Bruce, de directe baas van Peter. Bruce is maar 2 keer per maand hier in Addis, hij werkt verder vanaf het hoofdkantoor van ILRI in Nairobi. Loza heeft zo veel voor ons gedaan. Ze heeft Peter zijn schema gemaakt voor wie hij zou ontmoeten en met wie hij zou gaan eten. Maar ook voor mij had ze een heel schema gemaakt. Zo kwam het dat we bij Dirk hebben gegeten en dat ik Ruth heb ontmoet. En Dirk had weer het contact gelegd met Woutje. Het is hier echt wie kent wie en daar vooral gebruik van maken. Richard is een Duitser die de baan van Peter had. Peter had al eerder met Richard gewerkt en samen gereist.
’s Avonds door Addis rijden is ook een belevenis. Er is wel verlichting maar omdat er niet genoeg electriciteit is worden hele gedeeltes van de stad afgesloten van electriciteit. Dat is trouwens niet alleen ’s avonds zo. Op het moment is het wachten op het regenseizoen. Dat betekent dat de stuwdam te laag staat om genoeg electricteit op te wekken. Dat is ook een van de moeilijkheden als je niet op de campus woont. De campus heeft namelijk eigen generators. Ook het restaurantje had een generator, die maakte toch een pokke herrie, maar zo hadden we wel een beetje licht. Goed kijken waar het strappetje is om niet te vallen.
Het was een van de betere restaurantjes in Addis en het was inderdaad heerlijk eten. Ik had Loza verteld dat het Peter’s verjaardag was en zo regelde zij dat de obers met een kaarsje en een groot stuk chocolade cake versierd met : 'happy birthday Peter Ballantyne' al zingend naar Peter kwamen. Zoiets vindt Peter meestal vreselijk, maar nu was het heel leuk. Zo was hij toch een beetje jarig.
Richard heeft ons toen nog rondgereden om te kijken waar je zou kunnen wonen als je niet op de campus blijft. Het was stikke donker dus zo veel zag je niet, maar toch wel een goed idee gekregen van 'Addis bij night'.
Posts
Geen opmerkingen:
Een reactie posten