armoede

Er is heel veel armoede. Boeren, die hun oogst verloren hebben, jonge mensen die geen toekomst hebben op het platte lang, ze komen allemaal naar Addis. Er wordt wel gebedeld, vooral bij stoplichten op grote kruispunten en als je wandelt over de stoep, maar het valt me gelukkig nog mee. Ik wil principieel geen geld geven aan bedelaars. Ik zie het verschil niet tussen hen en ik heb al heel wat jonge jongens achter de boom zien roken en dan bij het volgende rode licht weer bedelen. Of een oude man die zo hard trilt, die bij het wegrijden weer gewoon kan lopen. Tuurlijk zijn deze mensen straatarm, maar ik geef liever geld aan organisaties die echt zode aan de dijk zetten.

Ik heb Jenna ontmoet. Zij is een jonge Canadese die hier een tehuis heeft opgericht. Zij vangt kinderen op, voedt ze, stuurt ze naar school en leert ze voor zichzelf te zorgen. Vooral dit laatste is natuurlijk heel erg belangrijk. Zo kreeg Jenna voor haar tehuis een wasmachine gedoneerd. Maar die wilde zij niet, de kinderen moeten zelf hun kleren leren wassen, dat moeten zij straks ook zelf doen. Prachtig!

Als je je wat meer verdiept in deze organisaties, merk je dat ze al heel veel gedoneerd krijgen, waar ze ook erg dankbaar voor zijn. Maar dat het vaak om specifieke behoeftes gaat. Zo krijgen ze bij Alemachen veel kleren gedoneerd. Fijn, want de kinderen blijven er een aantal maanden, maar krijgen dan natuurlijk ook kleren mee naar huis. Dus er is een constante vraag naar kleren. Nu hebben ze via de KLM stewardessen net weer een nieuwe lading gekregen, maar wat blijkt weinig broeken. Dus de volgende keer wordt er geprobeerd meer broeken mee te nemen. En dan vooral lange broeken. Want in Alemachen zitten de meeste kindertjes met gegipste voetjes (na operatie klompvoetjes) en dus kruipen ze over de grond. Waar ook een tekort aan is, is het verstevigende verband voor om het gips. Gips hebben ze genoeg, maar dat 'verband' dat om het gips gaat, dat hard wordt, dat kun je hier niet krijgen. Ik herinner me dit 'verband' van de kinderen op school, ze mogen altijd kiezen welke kleur ze willen: paars, blauw, groen,....

Gericht hulp, daar ga ik voor. Toch blijft het soms heel moeilijk als je op straat een kindje ziet met een druipneus, vuil en onverzorgd.