Emotionele achtbaan

Euforie!! Vrijdag kregen we te horen dat onze container op weg was van Djibouti naar Addis. En ja! Maandag kregen we te horen dat hij was gearriveerd. Vandaag, dinsdag, hadden we 's ochtends een afspraak met het verhuisbedrijf alhier.

We waren om 8.15 uur in het stadskantoor aanwezig. We kregen een kopje koffie en kletsten wat met de algemeen directeur. Toen op naar het containerpark om onze container te checken. Daar moet je namelijk zelf bij zijn. Eerst een heel heen en weer gerij tussen het ene kantoortje hier en het andere kantoortje daar. Het bekende van het kastje naar de muur.

Toen kwam onze container op de vrachtwagen aan en zagen we hoe hij met een enorme heftruck eraf werd getakeld. Toen werd het slot gecontroleerd en doorgeknipt. Voorzichtig de deur een stukje open, ja dat zijn onze spullen, joepie!! Deur weer dicht. He???????????????????!!! Een ander hangslot er op en wij kregen de sleutels. En wat nou??? Op zoek naar een douane controleur. De een was te lang bezig, dus weer naar een kantoortje. Andere controleur aangewezen gekregen. Weer terug naar de container. Geen controleur te vinden. Om 11 uur krijgen we te horen dat ook die controleur te druk is en we om 1 uur terug moeten komen. Teleurstelling. Maar ja, het is Afrika. Het is niet anders. Gelukkig reed onze ILRI chauffeur, Joseph, ons op en neer. Even thuis eten en weer terug.

Van het ene kantoortje naar het andere kantoortje.... Begin maar vast met dozen uitruimen dan kom ik ook zo!! Terug naar het containerpark.

De deuren gaan open...... enkele dozen worden eruit gepakt..... Boem, pats, knal, kapot.....!!!! Wat??? Ja, ons huwelijkscadeau van vrienden en familie: de vogel van soapstone. Voor een tweede keer onthoofd, maar nu niet meer te repareren.
Alle.... de dozen lijken wel in de container gegooid, gestouwd. Dozen met breekbaar onderop! Dozen met boeken bovenop! Ik heb tranen met tuiten gehuild! Dat maakte trouwens wel indruk want in een keer werd er heel voorzichtig met de dozen omgegaan. Maar het slechte pakken was niet hun schuld en de vogel is toch al stuk!

Enfin, de controleur komt na een half uur, bijna de hele container moest leeg, want hij wilde de achterkant zien. Toen werden er een stuk of 20 dozen open gemaakt om te kijken wat er in zit. Tjonge, hebben we nog zoveel troep meegenomen? Wel heerlijk om je eigen spulletjes te zien. Maar we bleven maar roepen:

careful, CAREful, CAREFUL!!!!! En toen,...... toen begon het te regenen.

Oke, om half 4 zat alles weer in de container, en nu heel wat netter ingepakt. Morgenochtend halen de ILRI medewerkers alle geleende spulletjes uit het huis en morgenmiddag, komt hopelijk de container aan op de campus. We laten voor de zekerheid het bed nog maar even staan, want misschien wordt het toch pas donderdagochtend.

Heerlijk onze eigen spulletjes!! Morgen veel foto's maken bij het uitpakken. Hopelijk is er niet meer kapot. De verzekering dekt de schade, maar de emotionele schade is daarmee natuurlijk niet gedekt. Wordt vervolgd!!